हाँस्नुपर्छ सानु

खपेर हजार पीर-व्यथा,हाँस्नुपर्छ सानु


बिर्सेंर उही दुखान्त कथा,हाँस्नुपर्छ सानु



जीवन झर्ने पात न हो ओइलाई जान कति बेर

भत्काई बहको सगरमाथा,हाँस्नुपर्छ सानु



खात माथि खात बनी हृदय माथि बसे पनि

वेदनाको अमर गाथा,हाँस्नुपर्छ सानु



सुख भन्नु त डाँडा पारि तप्किएको जून न हो

दु:ख आफ्नो जायजेथा,हाँस्नुपर्छ सानु



सागर सुक्छ आसुँको मात्र तिमी मुस्कुराऊ

भोलि कस्तो हुन्छ के था(ह),हाँस्नुपर्छ सानु