झुकिएछु क्यारे बोलाए तिमीलाई उही पुरानै ठानी
सकिननी कहिल्यै बिर्सन तिम्रो त्यो लज्जाउने बानी
हजार गुंण लक्षण तिम्रो थियौ मायाकी खानि
साँच्चीकै नाम राखुं स्वरगकी अप्सरा ठानी
कस्तो राम्रो रुप तिम्रो थियौ दिलकी दानी
लाग्थ्यो संसारमा पंउदैनकी तिमीजस्तो कतै छानी
रमाउथेउ स्कुल पडदा भिज्दै बर्षायाम्को पानी
खेल्थेउ लडिबुडी एकआपसमा ओडेको सल तानी !
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें